
(സ്വാമിയെ ശരണം!
ജീവിക്കുന്നെങ്കില് 'ദിവ്യ'നായി ജീവിക്കണം.
ഇഷ്ടംപോലെ പെണ്ണ്, പണം, കള്ള്... ആരെയും പേടിക്കേണ്ട.
തല്ലുന്നെങ്കില് ഇവനെയൊക്കെ തല്ലണം; പാമ്പിനെ തല്ലുംപോലെ..!)
മതങ്ങളും അവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ദൈവ സങ്കല്പങ്ങളും നിലനില്ക്കുന്നത് അവ മനുഷ്യജീവിതത്തില് വഹിക്കുന്ന ഉത്തരവാദിത്വം കൊണ്ടാണ്. നല്ലകാലം വരുമ്പോള് നന്ദി പറയാനും സമയദോഷം ഉണ്ടാകുമ്പോള് സഹായമഭ്യര്ത്ഥിക്കാനും ദൈവമുണ്ടല്ലോ എന്ന വിശ്വാസമാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും മനുഷ്യന് പ്രതിസന്ധികള് നേരിടാനുള്ള കരുത്ത് നല്കുന്നത്.
സമൂഹത്തില് ധാര്മികത നിലനില്ക്കാന് ദൈവവിശ്വാസം നിര്ബന്ധമാണ്. നിയമ വാഴ്ചയുടെ മഹത്വം വിളംബരം ചെയ്യുന്ന ഒരു വാക്യമുണ്ട്. "നിങ്ങള് എത്ര തന്നെ ഉയരത്തിലായാലും നിങ്ങള്ക്കും മേലെയാണ് നിയമം." ഇത് തന്നെയാണ് ദൈവ സങ്കല്പ്പത്തി
ന്റെയും മഹത്വം. "നാം എത്ര ഉയരത്തിലായാലും നമുക്കും മേലെയാണ് ദൈവം." ദൈവ വിശ്വാസം ഒരുവനെ നല്ലവനാക്കും. അതിന്റെ അഭാവം അവനെ ചീത്തയുമാക്കും. നൈതികത പുലര്ത്താന് സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിക്കപ്പുറം ദൈവവിശ്വാസം കൂടിയേ തീരൂ.
ജീവിതകാലത്തു തന്നെ പലരും ദൈവ പദവിയിലേക്ക് promote ചെയ്യപ്പെടുന്ന കാഴ്ചയാണ് നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ളത്. പിന്നോക്ക ഗ്രാമങ്ങളില് ജനിച്ചു വളര്ന്ന്, വലിയ വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത പലരും ദേശത്തും വിദേശത്തും ആത്മീയത വിറ്റ് കാശുണ്ടാക്കുന്നു.
ആരാധിക്കാന് ആളുണ്ടെങ്കില് മജ്ജയും മാംസവുമുള്ള മനുഷ്യന് ഈശ്വര പദവിയിലേക്ക് ഉയരാമെന്നതിന്റെ നാണംകെട്ട ദ്രിശ്യങ്ങളാണ് സത്യാസായിയും രവിയും അമ്മയും നിത്യാനന്ദനും പരമാനന്ദനുമൊക്കെ. അവതാര കഥകള് കെട്ട് വളരുന്നവര് ആള്ദൈവങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ. ഭരണകൂടങ്ങള്ക്കും രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങല്ക്കുമപ്പുറം ലൈംഗിക അരാജകത്വത്തിനും സാമ്രാജ്യത്വ വിധേയത്വത്തിനും നിമിത്തമാവുകയാണ് ആള്ദൈവങ്ങള്. ദാരിദ്ര്യത്തെയും സമൂഹത്തിലെ മറ്റു ദൈന്യതകളെയും അന്യായങ്ങളെയും മറച്ചുപിടിക്കാനുള്ള മൂലധന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും ആഗോളവല്ക്കരണ ശക്തികളുടെയും കയ്യിലെ ഉപകരണങ്ങള് മാത്രമാണ് ആള്ദൈവങ്ങള്.
സമൂഹത്തിന്റെ സത്വബോധം നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നത് കൊണ്ടാണ് തിരിച്ചറിവുകള്ക്കും സ്വാതന്ത്ര്യ ബോധത്തിനും വിമര്ശന സ്വഭാവത്തിനും യുക്തിചിന്തക്കും മുകളില് ഇത്തരം മനുഷ്യദൈവങ്ങള് കൂട് കൂട്ടുന്നത്. കൃത്രിമമായ ആത്മീയതയുടെ പാര്ശ്വങ്ങളില് ഒട്ടിനില്ക്കാന് അവര് സാധാരണക്കാരനെ നിര്ബ്ബന്ധിക്കുന്നു. സമൂഹത്തെ അരക്ഷിതാവസ്ഥയില് തള്ളുകയാണവര് ചെയ്യുന്നത്. അധികാര വര്ഗ്ഗത്തെ വിലക്കെടുക്കാനും പ്രലോഭനങ്ങളില് അവരെ കൊരുത്തിടാനും ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഭരണഘടനാ സംവിധാനങ്ങളെക്കാള് മുകളി ലെത്താനും ആള്ദൈവങ്ങള്ക്ക് കഴിയുന്നത് സാമ്രാജ്യത്വ മൂലധനത്തിന്റെ പിന്ബലം കൊണ്ടാണ്. അമ്മയുടെ മാറിലലിഞ്ഞ് ബഹുരാഷ്ട്ര കുത്തകകളും വ്യവസായ പ്രമുഖരും സൃഷ്ടിക്കുന്ന INDIA എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് ഇവിടുത്തെ ദരിദ്രനാരായണന്മാര് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
ഇന്ന് ആള്ദൈവ ഭക്തിയെന്നാല് ഒരുതരം ആത്മീയ ഭ്രാന്താണ്. 'പ്രത്യക്ഷ' ഈശ്വരന്മാരില് ദുര്ബ്ബല ഹൃദയരായ സാധാരണക്കാരന് കാണുന്നത് തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പൂര്ണതയും ആത്മീയ സാക്ഷാത്ക്കാരവുമാണ്. "മജ്ജയും മാംസവുമുള്ള മനുഷ്യന് ദൈവമാകുമ്പോള് അരൂപിയും അദ്രിശ്യനുമായ ദൈവത്തെ മനുഷ്യനോളം അധപതിപ്പിക്കുന്നു" എന്നാണ്, വിവരവും വിവേകവുമുള്ള മനുഷ്യന് തന്റെ ആത്മാവിനെ അര്ത്ഥമില്ലാത്ത അടിമത്തത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്ന കാഴ്ച നല്കുന്ന ദുസ്സൂചന.!
കപടഭക്തിയുടെ മറവില് തെമ്മാടിസ്സ്വാമിമാരും തേവിടിശ്ശി നടിമാരും കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന പേക്കൂത്തുകള് പുതിയതല്ല. ഇന്ത്യയുടെ സവിശേഷമായ ആദ്യാത്മിക സാഹചര്യങ്ങളാണ് ഇത്തരം 'കാമാസൂത്ര'ങ്ങള്ക്ക് കാരണമാകുന്നത്. കാമപൂജകളും മദ്യ-നൈവേദ്യങ്ങളും ലഹരി പ്രസാദങ്ങളും കൂടിക്കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആത്മീയ-ഭക്തിയില് നിന്നും മനുഷ്യ നന്മയ്ക്കും പുരോഗതിക്കും ഉപകരിക്കുന്ന ആധ്യാത്മിക മൂല്യങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാന് ഇനി എന്നാണ് എന്റെ ദേശക്കാര്ക്ക് കഴിയുക?
